تبعید
تبعید زندانیان سیاسی به شهرهای دور از محل اقامتشان که سالها است توسط رژیم جمهوری اسلامی اجرا می شود، مصداق شکنجه در حق آنها و خانواده هایشان میباشد. این تاکتیک از طرفی برای پراکنده کردن زندانیان و شکستن مقاومت جمعی آنها و از طرف دیگر برای آزار دادن خانواده ها صورت میگیرد. یعنی به حداقل های دلخوشی های آنها نیز که حق ملاقات با عزیزانشان است، تجاوز میشود. در همین رابطه بارها شاهد تصادف خانواده ها در راه دیدن فرزندانشان بوده ایم. یک مورد در آذر ماه ۱۳۹۲ مادر و همسر امیر رضا عارفی که از تهران به زندان مسجد سلیمان تبعید شده بود، در راه بازگشت از ملاقات تصادف کرده و کشته شدند. با توجه به راه طولانی برای دیدن زندانیان معمولا این ملاقات ها بسیار محدود می شود و خانواده ها هر چند ماه یکبار با پیمودن راه طولانی می توانند یکساعت عزیزشان را ببینند. در حالیکه تهدید تصادف در راه، بخصوص با توطئه های امنیتی، همیشه بالای سرشان می باشد. طی روزهای اخیر، چندین زندان سیاسی زن از تهران به زندان شهرستان های دیگر تبعید شده اند. آتنا دائمی را از زندان اوین به زندان لاکان رشت در حالی تبعید کرده ا...