نامه نرگس محمدی پس از تبعید به زندان زنجان

نامه نرگس محمدی پس از تبعید به زندان زنجان 

نرگس محمدی را در روز سوم دی ماه توسط رئیس زندان اوین، "غلامرضا ضیایی" با توسل به دروغ و به بهانه ملاقات با وکیلش از بند خارج کرده و پس از آن ضیایی "رئیس زندان" به همراه ماموران زندان و همچنین ماموران وزارت اطلاعات با خشونت و ضرب و شتم وی را سوار بر آمبولانس کرده و به زندان زنجان  منتقل کردند. 

دلیل این انتقال خشونت بار، تحصن نرگس محمدی و هفت زن زندانی سیاسی دیگر در بند زنان زندان و در حمایت از کشتار معترضین در خزیش آبان‌ماه ۹۸ میباشد. 

در نامه ارسالی نرگس محمدی از زندان زنجان اشاره شده که مامورن و شخص غلامرضا ضیایی، با ضرب و شتم، خشونت و توهین با او برخورد کرده و در هنگام سوار کردن وی به آمبولانس و مقاومتش، دست وی با شیشه پنجره بریده شده و در تمام طول مدت انتقال به زندان زنجان بر همان دست خونین دستبند زده بودند. 

این در حالی است نرگس محمدی به آمبولی ریه مبتلاست‌؛ قرصهای رقیق‌کننده خون استفاده میکند و در صورت خونریزی با خطر جدی روبه‌رو میشود. 

نامه نرگس محمدی از زندان زنجان با این جمله‌ها پایان می‌یابد:

«برای بریدن صدای من نظام جمهوری اسلامی ایران از هیچ اقدام خشونت‌آمیز، از زندان و حبس‌های طولانی تا ندیدن فرزندانم و حتی قطع تماس‌های تلفنی و نشنیدن صدایشان و ضرب و شتم و تبعید و توهین و هتك حرمت دریغ نمی کند. سوم دی‌ماه ۱۳۹۸ برای من روز نکبتی خشونت عریان مردان امنیتی و زندان علیه من بود.

آنچه در این بند عمومی در میان زنان متهم و مجرم عادی [غیرسیاسی] و با تن پر از کبودی و زخم و درد من را سرپانگه داشته عشقم به ملت سربلند و رنج کشیده سرزمینم و آرمان عدالت و آزادی است.

به خون پاک به‌ناحق‌‌‌ کشته و مجروح شده مظلومان سوگند یاد می‌کنم تا لحظه‌ دم فرو بستن ابدی از گفتن حق و از فریاد بر سر ظلم و حمایت از عدالت‌جویان و آزادی‌خواهان و تحقق صلح پایدار دست برنخواهم داشت. جمهوری اسلامی ایران هرآنچه من داشته‌ام از من ربوده و غارت کرده است. اما قلبم در سینه به یغمای مردان قدرت‌پرست ظالم درنخواهد آمد و با فریاد مادران جگرسوخته و مردان آزادی‌خواه و جوانان پرشور سرزمینم خواهد تپید و فریادم را قدرت خواهد بخشید.»